top of page
Szukaj

Współczujące Miłowanie Avalokiteśvary

"Kłaniam się ciągle ciałem, mową i umysłem

Z szacunku dla najwyższego nauczyciela

I strażnika Avalokiteśvary.

Chociaż widząc, że zjawiska ani nie rodzą się, ani nie ustają,

Bodhisattvowie działają wyłącznie dla Dobra innych.


W pełni oświeceni Buddhowie,

Źródło Dobrostanu i szczęścia,

Pojawili się z urzeczywistnienia świętej Dharmy.

Ono zaś zależy od tego, czy wiemy jak czynić,

Wyjaśnię zatem czym są praktyki bodhisattvów."



Avalokiteśvara / Lokeśvara / Chenrezig

"the Lord who looks down", "Lord of the World" / "Bodhisattva Wielkiego Współczucia" / "Ten, który zawsze patrzy na wszystkie istoty okiem współczucia"


Avalokiteśvara posiada wielką liczbę manifestacji (m.in. 108 form Avalokiteśvary - dlatego 108 jest tak ważną liczbą w starych tradycjach, szczególnie rejonów Himalayów).

Uważany bywa za przejawione Źródło i Boskiego Stwórcę wszystkich mistrzów przejawionych (takich jak Wisznu, Śiwa, Brahma, Saraswati, Waruna itd).

Avalokiteśvara jest również uważany za manifestację Buddy Amitabhy ("Budda Nieskończonego Blasku", Źródło Życia i Światła z Królestwa Diamentu; Nauczyciel Bodhisattvów) w celu nauczania Dharmy/Wedy oraz emanację Buddy Wajroczany ("Budda który rozświetla świat niczym Słońce"; Budda Pustki i Uniwersalnej Mądrości; Nauczyciel Dharmy/Wedy; Jasne, Promienne Wielkie Słońce) jako ucieleśnienie Cudownej Mądrości Obserwacyjnej.


Manifestacją Avalokiteśwary jest również Bogini Quan Yin (Guanyin), w starożytnych Chinach wielce szanowana za swoją bezgraniczną Miłość i Współczucie dla istot uwięzionych w Samsarze matriksa... („Ta, która słyszy i postrzega lamenty dolnego świata”; Boska Matka w białej szacie, zwana Avalokiteśvarą w Białej Szacie lub Avalokiteśvarą Morza Południowego).

Bogini ta pierwotnie nazywana była Guān zìzài (guān - obserwować, kontemplować; zìzài - być spokojnym, wolnym, w pokoju, harmonii). Obserwator z_IZA_i.

„Ta, która kontempluje (观) świat (世音)”

„Ta, który kontempluje siebie w wolności/pokoju poprzez medytację i samopoznanie"


Sutra Lotosu opisuje Pracę Współczucia jako "Uniwersalna Brama Bodhisattvy Avalokiteśvary". Avalokiteśvara to współczujący bodhisattva, który słyszy krzyki czujących istot i który niestrudzenie pracuje, aby pomóc tym, którzy wzywają jego imienia. Brama, którą wskazuje i otwiera dla tych, którzy podążają za Naukami Szlachetnych Ścieżek, może pomóc wyzwolić się z matriksa istotom, które zdobyły się na wielki wysiłek samo-przemiany wewnętrznej, uwalniając się z więzów demonicznego upadku i rozpadu swojej Jaźń w Dolnych Światach. Jest DODATKOWYM ATUTEM dla WYTRWAŁYCH PRAKTYKÓW SZLACHETNYCH ŚCIEŻEK.

Opisano łącznie 33 różne manifestacje Avalokiteśvary (w tym manifestacje żeńskie), dostosowane do umysłów różnych istot.

W szkole Tiantai zdefiniowano sześć form Avalokiteśvary. Każda z sześciu cech bodhisattwy przełamuje przeszkody w jednym z sześciu światów bytu:

1. Świat/y istot piekielnych (Demony)


2. Wymiar/Świat Preta Loka

Przestrzeń świadomości Głodnych Duchów. Rejon/częstotliwości karmicznej kwarantanny dla jaźni przywiązanych do pragnień i pożądań; Dusz niepełnych; zawieszonych świadomości w krainie Przejścia - https://terapiaholistyczna1.locals.com/content/videos/playlists/10653 - https://terapiaholistyczna1.locals.com/content/videos/playlists/9651


3. Świat/świadomość zwierząt


4. Martya Loka Świat ludzi (wcielonych istot); Ziemia - kraina śmiertelników


5. Asura Loka, Kraina Asurów Upadłe Anioły; Pradawni Wojownicy, w tym Annu-Wojownicy kontrolowani przez Quantum Dots; część Starożytnych Bojowników Archontów w karmie wojny - duma, gniew, zazdrość, rywalizacja; "bogowie"


6. Przestrzeń Dewów Istoty "niebiańskie", część Pradawnych Archontów poza ewolucją człowieka/wyrzekłych się formy ludzkiej, "arystokracja" Archontów, "bogowie pozytywni" - Svarga, Niebo, przestrzeń pomiędzy "słońcem" a Gwiazdą Polarną; ponad Emiterem


TARA (Gayatri)

W buddyzmie tybetańskim Tara/Gayatri powstała z pojedynczej łzy uronionej przez Avalokiteśvarę. Kiedy łza upadła na ziemię, utworzyła wielkie jezioro/ocean nieświadomości, a biały lotos wypływający z głębi ciemnej wody i mułu, otwierając się na powierzchni Wody, ukazał Tarę/Gayatri. W innej wersji tej historii Tara wyłania się z serca Avalokiteśvary (Gayatri jest Pełnią Serca). W obu wersjach to wylew współczucia Avalokiteśvary manifestuje Tarę/Gayatri jako istotę/formułę.


ZŁOTY JELEŃ

W tybetańskiej ikonografii Avalokiteśvara (Czenrezig) jest czasami przedstawiany w stroju ze skóry jelenia przewieszonym przez lewe ramię. Ten atrybut jest zarówno symbolem wyrzeczenia, głębokiego współczucia, jak i praktyki ascetycznej (skóra jelenia ma silną energię, więc jest wsparciem w ascezie).

Tradycja ta wywodzi się z opowieści z Jātaki, znanej również jako historia „Złotego Jelenia”, w której bodhisattva narodził się jako wspaniały złoty jeleń obdarzony współczuciem i zdolnością mówienia ludzkimi językami. Uratował człowieka przed utonięciem (w oceanie nieświadomości), a gdy król później na niego polował, ofiarował się, by chronić swoich wyznawców. Jego akt bezinteresowności skłonił króla do zakazania polowań w całym królestwie – ucieleśniając w ten sposób współczucie, które przemienia całe społeczeństwo (Całość).


SOPHIA (Strefa Ewolucji)

Powstała z miłosierdzia dla tych energii, które przepełnione Mrokiem, nie zdolne były do napromieniowania Boskim Światłem. Otoczone strefą przystosowaną do spiralnej, wznoszącej ewolucji, w celu przemiany i stopniowego naświetlania Boskim światłem, poprzez starożytny system PRAWDZIWEJ reinkarnacji (służący coraz czystszym odrodzeniom) - otulone samoświadomą energią Miłosiernej Szkoły Mądrości Bożej, nauczającej etyki, Dobra, Światła Świadomości i Miłości. Sophia - Mądrość Światła Najwyższego. Matka Aniołów TEGO Świata, w służbie ewolucji człowieka. Biała Bogini, manifestująca Siebie na różnych poziomach Strefy Ewolucji, wspierająca swoją Służbą przemianę i sprawiedliwość. Więcej informacji znajdziesz w nagraniach z Seminarium: https://www.maloka.pl/strategia-przetrwania-armagedonu)



Trzydzieści Dwie Praktyki Bodhisattvy

I.

Po osiągnięciu obdarzonego wolnością, doskonałego ludzkiego odrodzenia,

Tak trudnego do uzyskania, a jakże potężnego,

Nie ustając ani na chwilę, ni w dzień, ni w nocy,

W dążeniu do uwolnienia siebie i innych z oceanu samsary —

Bodhisattva słucha, rozmyśla i medytuje,

Oto praktyka bodhisattvy.


II.

Wobec przyjaciół — namiętności niczym niespokojne wody;

Wobec wrogów — nienawiść niczym szalejący ogień

Otępieni niewiedzą, zapominamy o tym, co powinniśmy, a czego nie powinniśmy robić —

Bodhisattva porzuca taką krainę i taki stan,

Oto praktyka bodhisattvy.


III.

Kiedy złe, niekorzystne okoliczności zostają gdzieś w tyle,

Przeszkadzające emocje i poglądy stopniowo zanikają.

Bez żadnych rozproszeń,

Wytrwałość w dążeniu do cnoty naturalnie się zwiększa.

Kiedy świadomość się rozjaśnia, pojawia się zaufanie dla Dharmy —

Bodhisattva spędza czas w samotności,

Oto praktyka bodhisattvy.


IV.

Na łożu śmierci, tymczasowa świadomość porzuca to ciało

Niczym gość opuszczający gościniec...

A zatem pozostawmy za sobą najbliższych, z którymi tak długo żyliśmy

I z wielkim trudem zdobyte bogactwa. —

Bodhisattva porzuca problemy, troski i przywiązania tego świata,

Oto praktyka bodhisattvy.


V.

Ludzie z twojego otoczenia, którzy zarażają trzema truciznami (gniew, pożądanie, niewiedza),

Osłabiają praktykę słuchania, rozmyślań i medytacji,

Nadszarpując miłującą dobroć i współczucie —

Bodhisattva porzuca złych przyjaciół,

Oto praktyka bodhisattvy.


VI.

Ci, na których możesz polegać, bo kładą kres występkom,

Którzy rozwijają pozytywne właściwości niczym rosnący księżyc... —

Bodhisattva ceni tych duchowych przyjaciół,

Bardziej nawet niż własne ciało,

Oto praktyka bodhisattvy.


VII.

Kogóż mogą wspierać bogowie tego świata

Skoro sami tkwią w więzieniu samsary? —

Bodhisattva szukając pomocy, przyjmuje schronienie

W Starożytnych Naukach i Praktykach wiodących ku wyzwoleniu,

Oto ścieżka bodhisattvy.


VIII.

Buddha rzekł: „Skutkiem negatywnych działań

Jest niewyobrażalne cierpienie w którymś z niższych światów”. —

Zatem bodhisattva nie popełnia złych czynów,

Choćby za cenę własnego życia,

Oto praktyka bodhisattvy.


IX.

Szczęście trzech światów jest jak poranna rosa

Uwieszona na źdźble trawy, znikająca w mgnieniu oka. —

Bodhisattva dąży do stanu najwyższego

Wolności, która jest niezmienna, Oto praktyka bodhisattvy.


X.

Po co komu osobiste szczęście,

Kiedy każda miłująca matka od samego początku

Cierpi? — Aby wyzwolić niezliczone odczuwające istoty

Bodhisattva budzi w sobie bodhicittę (współczujące pragnienie osiągnięcia oświecenia, dla dobra wszystkich istot),

Oto praktyka bodhisattvy.


XI.

Wszelkie bez wyjątku cierpienie rodzi się z chęci

Pozyskania szczęścia dla siebie;

Pragnienie służenia innym rodzi doskonałych buddhów. —

Bodhisattva bierze na swoje barki cierpienia innych

Za cenę własnego szczęścia,

Oto praktyka bodhisattvy.


XII.

Nawet jeśli ktoś ograbi go z całego bogactwa

Lub każe innemu to zrobić, —

Bodhisattva ofiaruje złodziejowi zrozumienie jego upadku,

Przeszłe, teraźniejsze i przyszłe...

Oto praktyka bodhisattvy.


XIII.

Nawet jeśli ktoś traktuje go jak wroga,

Mimo, iż troszczył on się o niego jak o własne dziecko —

Bodhisattva darzy go wielką miłością,

Niczym matka troszcząca się o chore dziecko,

Oto praktyka bodhisattvy.


XIV.

Nawet bez grosza w kieszeni,

Nie zauważany i nie ceniony przez innych, lub w chorobie z powodu nieczystości napotkanych istnień,

Przygnieciony mocą złych uwarunkowań samsary —

Bodhisattva rozumie wszystkie złe czyny i cierpienie istot —

Nie tracąc ducha i nadziei,

Oto praktyka bodhisattvy.


XV. A jeśli w jakimś odrodzeniu jest powszechnie znany, szanowany,

I bogactwem dorównuje bogom —

Bodhisattva zrozumiawszy, iż bogactwo i chwała tego świata są puste,

Jest wolny od arogancji,

Oto praktyka bodhisattvy.


XVI.

Kiedy nie potrafisz kontrolować gniewu, twego wewnętrznego wroga,

a próbujesz pokonać wrogów na zewnątrz,

tylko ich od tego przybywa. —

Bodhisattva zatem uspokaja nurt własnego umysłu,

Siłą miłującej dobroci i współczucia.

Oto praktyka bodhisattvy.


XVII.

Pożądanie jest piciem słonej wody —

Im więcej pijesz, tym bardziej łakniesz. —

Bodhisattva natychmiast porzuca wszystko, co budzi w nim przywiązanie,

Oto praktyka bodhisattvy.


XVIII.

Przejawiające się zjawiska, wszystkie bez wyjątku,

Są wytworem umysłu;

Pierwotna natura umysłu jest poza jego wytworami —

Zrozumiawszy to bodhisattva uwalnia się od dualistycznego postrzegania,

Oto praktyka bodhisattvy.


XIX.

Jeśli bodhisattva na swej drodze napotka piękne formy,

Praktykuje rezygnację z przywiązania,

Postrzegając je jako cudowne, lecz nierealne niczym letnia tęcza.


XX.

Postrzeganie złudnych zjawisk jak prawdziwych

Wyczerpuje jak przeżycie śmierci własnego dziecka

Podczas snu...

Stąd się bierze większość naszego cierpienia. —

Zatem bodhisattva uważa wszelkie przykre wydarzenia za urojenie,

Oto praktyka bodhisattvy.


XXI.

Kto chce być oświecony

Musi, jeśli trzeba, poświęcić swe ciało,

Nie wspominając już o rzeczach materialnych.

— Bodhisattva jest szczodry

Bez nadziei na nagrodę

Lub jakikolwiek rezultat,

Oto praktyka bodhisattvy.


XXII.

Bez samodyscypliny,

Nie można przynieść pożytku nawet sobie samemu,

Więc pragnąc przynieść pożytek innym bez własnej wypracowanej wolności, człowiek bez praktyki jawi się smutnym, przykrym żartem wszechświata. —

Bodhisattva zatem poddaje się dyscyplinie wolnej od przywiązania do tego świata,

Oto praktyka bodhisattvy.


XXIII.

Wszelkie bolesne przeżycia są jak drogie klejnoty

Dla bodhisattvy, który pragnie rozkoszy w cnocie. —

Zatem bodhisattva kultywuje cierpliwość

Wobec wszystkich bez wyjątku, bez utrzymywania w sobie gniewu i urazy.

Oto praktyka bodhisattvy.


XXIV.

Mimo, iż liczni praktykujący duchowo

Przynoszą pożytek tylko sobie,

A ich wysiłki przypominają gaszenie płomieni we własnych włosach —

Bodhisattva stara się rozwijać w sobie dobre cechy,

Które przynoszą pożytek wszystkim,

Oto praktyka bodhisattvy.


XXV.

Przeszkadzające emocje i poglądy

Zostają całkowicie wyrugowane przez vipaśjanę (zaawansowane praktyki medytacji wykonywane w celu urzeczywistnienia natury umysłu-pustki). —

Bodhisattva rozumie to i praktykuje stabilność umysłu w medytacji, (w przestrzeni ziemskiej, piekielnej, astralnej, spirytualnej i poza wszelką formą) Oto praktyka bodhisattvy.


XXVI.

Doskonałego oświecenia nie można osiągnąć

Dzięki pięciu paramitom, lecz bez mądrości (pięć paramit: szczodrość, dyscyplina, cierpliwość, wysiłek/zaangażowanie, medytacja/koncentracja) —

I dlatego bodhisattva doskonali mądrość, która jest wolna od pojęć,

Będąc obdarzonym w potrójną czystość (Jaźń tego, kto działa, samo działanie i Jaźń, która podlega działaniu) Oraz zręczne środki, nabyte w ramach ewolucji własnej, Dzięki praktyce i poświęceniu,

Oto praktyka bodhisattvy.


XXVII.

Jeśli nie będzie badał pomieszania w swoim umyśle,

Może stać się szarlatanem

Przebranym za praktykującego Dharmę. —

Dlatego też bodhisattva zawsze wnika w chaos swego umysłu i porzuca go,

Oto praktyka bodhisattvy.


XXVIII.

Słuchanie, rozmyślanie i medytowanie

Zostają skalane poprzez rozprawianie na temat dóbr oraz usług, materii i pożądań. —

Bodhisattva porzuca przywiązania do dobytku, ofiarodawców, uwikłań,

Oto praktyka bodhisattvy.


XXIX.

Gdy wyraża się ostro, musi to wynikać z najczystszych intencji,

Aby wzbudzony w istotach niepokój służył ich przebudzeniu i porzuceniu niewłaściwej formy istnienia. —

Bodhisattva waży słowa, aby działać szlachetnie,

Oto praktyka bodhisattvy.


XXX.

Gdy się przyzwyczai do niższych światów i prymitywnych poglądów

Gdy przywyknie do przeszkadzających emocji,

Niełatwo znajdzie antidotum, aby temu zaradzić... —

Orężem uważności pokonuje przeszkadzające stany umysłu, porzucając starą formę istnienia i przyzwyczajenia,

Oto praktyka bodhisattvy.


XXXI.

Cokolwiek robi, gdziekolwiek jest,

Bodhisattva spogląda głęboko w stan swojego umysłu,

Przez cały czas utrzymując uważność,

Dla pożytku innych,

Oto praktyka bodhisattvy.


XXXII.

Oto praktyka bodhisattvów:

Dedykować zasługę zdobytą dzięki wysiłkowi

Poprzez nieskazitelnie czysty wgląd,

Wolny od idei dobroczyńcy, obdarowanego i daru,

Aby położyć kres cierpieniu wszystkich istot.


Dla dobra tych, którzy pragną ćwiczyć się na ścieżce bodhisattvy,

Przedstawiono oto trzydzieści dwie praktyki bodhisattvy,

Oparte na sutrach, tantrach, traktatach i praktyce własnej,

W zgodzie z Dobrem Całości.


Oby dzięki tej zasłudze wszystkie odczuwające istoty,

Obudziwszy w sobie najwyższą, jak i względną bodhiczittę,

Stały się jak Avalokiteśvara,

Który żyje ponad skrajnościami nirwany i samsary. Savitri-Gayatri (28.01.2026)

Komentarze

bottom of page